Twee talen

De gymjuf steekt haar rechterarm in de lucht en roept vrolijk: ‘Doe mij maar na!’ Een hele groep kinderen steekt de linkerarm omhoog. Behalve eentje; het meisje met de CI’s. In gedachten verplaatst ze zich razendsnel in de juf en steekt dan ook haar rechterarm op. Tot ze ziet dat ze de enige is. Verbaasd laat ze haar arm weer zakken.

Mijn moedertaal is Nederlands. Ik kan er mee uit de voeten op allerlei terreinen. Ik kan schakelen, nuances aanbrengen, misverstanden signaleren en uit de weg ruimen. Voor een doof geboren kind in Nederland zou Nederlandse Gebarentaal (NGT) de moedertaal zijn. Maar hoe verwerf je die in een horende wereld? De kans is groot dat je ouders zelf horend zijn. Op het speciaal onderwijs en bij andere activiteiten kom je wel dove kinderen en volwassenen tegen, op de reguliere school zit naast de juf een mevrouw of meneer gebaren naar je te maken.
Ik neem mijn petje af voor dove/slechthorende/CI-kinderen in het reguliere onderwijs. De juf of meester leert je tellen en begint met de duim: voor jou is dat niet 1 maar 6! Zo doen ze het thuis, zo leerde je dat misschien eerder ergens, zo doet de tolk dat ook. Je kijkt eens om je heen en beweegt tellend je handen en je mond. Je moet er maar chocola van zien te maken.

De tolk is de enige in het gymlokaal of in de klas die signaleert (en met andere professionals kan bespreken) welke mega-prestatie dat kind levert: hij of zij is bezig zich twee talen tegelijk eigen te maken.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s